شهرستان بهار

حراج واقعی/ هر تانکر آب 100 هزار تومان

شناسه خبر: ۲۸۱۲
حراج واقعی/ هر تانکر آب 100 هزار تومان

شنیده شده که این روزها هر تانکر آب 100 هزار تومان قیمت دارد و یکی از کشاورزان اطراف تنها از طریق فروش آب چاه خود 24 میلیون تومان کاسب شده است.| سال گذشته که سیب زمینی روی خوشش را به کشاورزان بهاری نشان داد این طمع را در آنان چندین برابر کرد و تعدادی از کشاورزان هستند که به یک کشت قناعت نکرده و منفعت خود را به منفعت جمعی ترجیح می دهند.

این روزها یکی از دغدغه های مردم و مسئولین شهرستان کمبود آب است. در منطقه ای که مهمترین شغل اهالی آن کشاورزی است و کشاورزی هم وابسته به آب، پایین رفتن ذخایر آب زیرزمینی به شدت موجب نگرانی اهالی منطقه شده است. شهرستان بهار به خود میبالد که پایتخت سیب زمینی کشور است و تعداد زیادی از کشاورزان منطقه مهمترین محصول خود را سیب زمینی انتخاب کرده و می کنند. این در صورتی است که این انتخاب هر ساله باعث بروز مشکلاتی برای کشاورزان و مردم منطقه شده است.

مسئله ای که سالهای گذشته پایین آمدن کیفیت محصول منطقه به دلیل کشت مداوم  این محصول و به اصطلاح تک محصولی بودن بود و ضررش متوجه کشاورزان بود و هم اکنون به مشکل جدی تری تبدیل شده و دامن همه مردم منطقه اعم از کشاورز و غیر کشاورز را گرفته و آن کمبود آب است.

دولت یکی از روش های مقابله با این مشکل را ممنوعیت کشت دوم اعلام کرده و از کشاورزان خواسته که مبادرت به کشت دوم نکنند. اما در این بین تعدادی از کشاورزان بدون توجه به این اخطار و با خیال آسوده به کار خود مشغولند و سود حاصل از کشت دوم را چندین برابر جریمه در نظر گرفته شده از سوی دولت می دانند و بدون توجه به کار خود ادامه می دهند. این مسئله آنقدر جدی است که تقریبا همه اسامی کشاورزانی که اقدام به کشت دوم کرده اند را می دانند و با دیده مذمت به نام می نگرند و همین مسئله باعث ایجاد چهره ای منفی از این کشاورزان در بین مردم شده است.

متاسفانه سیب زمینی یکی از محصولات پر آب است و برای تولید یک کیلو سیب زمینی حدود 800 لیتر آب نیاز است و با وخیم تر شدن وضعیت آب منطقه در بعضی موارد دیده می شود که کشاورزان برای رسیدن به آب بیشتر مبادرت به حفر چاه عمیق کرده و چاههای موجود را عمیق تر می کنند. مسئله ای که سازمان آب آن را ممنوع کرده و با آن برخورد می کند اما برخی از کشاورزان به راههای غیر قانونی متوسل شده و به دور از چشم دیگران اقدام به عمیق تر کردن چاه آب خود کرده اند. سال گذشته که سیب زمینی روی خوشش را به کشاورزان بهاری نشان داد این طمع را در آنان چندین برابر کرد و تعدادی از کشاورزان هستند که به یک کشت قناعت نکرده و منفعت خود را به منفعت جمعی ترجیح می دهند.

 به طوری که دیده می شود دو زمین کشاورزی همسایه هم یکی بدون آب است و چاهش خشک شده اما دیگری سطح زمینش موقع آبیاری تا حدود 20 سانت پر آب است و وقتی از کشاورز همسایه علت را جویا می شویم می گوید«ما نان و نمک هم را خورده ایم و کار هر کس به خودش مربوط می شود» و حاضر نمی شود از حفرغیر قانونی همسایه خود به سازمان آب گزارش دهد.

این روزها آنقدر این تب بالا گرفته که تعدادی دیگر از کشاورزان که زمینشان آب ندارد، اقدام به خریداری آب از دیگر کشاورزان و چاه ها کرده اند و شنیده شده که این روزها هر تانکر آب 100 هزار تومان قیمت دارد و یکی از کشاورزان اطراف تنها از طریق فروش آب چاه خود 24 میلیون تومان کاسب شده است.

هم اکنون آنچه که بیش از همه اهمیت دارد ایجاد فرهنگ استفاده درست از منابع خدادادی است. باید بدانیم که این منابع همیشگی نیستند و اگر حواسمان نباشد دیر یا زود با ندانم کاری عده ای منفعت طلب، اینجا به منطقه ای خشک و لم یزرع تبدیل می شود که حتی برای تامین آب شرب ساکنان با مشکل مواجه است. این تعبیر خیلی دور نیست و متاسفانه شاهد آن هستیم که  در روستاهای اطراف تعدادی از ساکنان به همین دلیل ترک محل زندگی خود کرده اند. برای ایجاد این فرهنگ ما نخست باید از خود شروع کرده و خود با تمام وجود خطر را حس کرده و به اطرافیانمان آن را انتقال دهیم. باشد که بتوانیم با این بحران مقابله کنیم.


نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
  • aftab :
    در تاریخ ۱۱ امرداد ۹۳ ساعت ۱۶:۱۷
    فقط زمین دارن نیستند که دارند آب می فروشند،همشهریان عزیز می بینند که خیلی از تانکرهای آب رسانی که برای کشارزان آب تامین می کنند مربوط به ادارات دولتی و عمومی مثل شهرداری و...است لطفا مسئولین توضیح بدهند در این بحران آب ایجاد شده، این آب ها از کجا تامین می شود؟آیا این امر موجب برداشت بی رویه از چاههایی که در اختیار بعضی از ارگانهاست نمی شود؟آیاامور آب شهرستان به این امر رسیدگی می کند؟ دوستان عزیز من هم مثل خیلی از شما یک کشاورز زاده ام و می دونم کشاورز از سر ناچاری برای اینکه محصولش از بین نره مجبوره به هر قیمتی آب تهیه کنه و به محصولش بده،مساله اینجاست چرا در اقلیم نیمه خشک همدان و بهار اجازه کاشت محصول پرمصرف آب مثل سیب زمینی داده می شود؟ متولیان امر کجایند ؟آب بهار را که سالها دادند به شهرهمدان،یا صرف کاشت سیب زمینی کردند ،که در سالهای نه چندان دور مثل زباله دورریز شد،یا به علت وجود بیماری و عدم مرغوبیت محصول برای خوراک دام به بعضی کشورهاصادر شد... .واقعا این روش حفظ منابع خدادادی و طبیعیه؟آیا با مدیریت صحیح جهت تامین آب همدان از منابع دیگر غیر از چاههای بهار،یا کشت محصول مناسب اقلیم بهار نمی شد جلو این خسارتها را گرفت؟چه کسی باید پاسخگو باشد ،چند درصد مردم بهار حرفه ای جز کشاورزی نمی دانند؟با این کمبود آب و چاههای خشک شده در سالهای آتی کشاورز بهاری چه خواهد کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر