شهرستان بهار

از سر زمین تا سر سفره، کشاورزان باید با سود و زیان محصولشان شریک باشند

شناسه خبر: ۶۵۲۴
از سر زمین تا سر سفره، کشاورزان باید با سود و زیان محصولشان شریک باشند

مردم شهرستان بهار به لحاظ موقعیت جغرافیایی واقلیمی این منطقه عمدتا به کار کشاورزی اشتغال دارند و سیاست های دولت در حمایت از این بخش بر زندگی و اقتصاد مردم منطقه تاثیر بسزایی دارد.

به گزارش نشاط شهر آب مهمترین و حیاتی ترین مسئله در رونق کشاورزی است که در سالهای اخیر به دلیل استفاده بیش از اندازه از سفره های آب زیر زمینی و کاهش نزولات آسمانی این مسئله را به مخاطره انداخته است.

نقش دولت و دولتمردان در مدیریت کشاورزی و کمک به مشکلات کشاورزان نقشی کلیدی است که گاهی به فراموشی سپرده شده و یا حتی جایگاهی برای حل برخی مشکلات کشاورزان تعیین نمی شود.

گفتگویی با یک مهندس کشاورز که مدتهاست به کار کشاورزی اشتغال دارد، داشتیم و از وی مسائل و مشکلات حوزه کشاورزان را جویا شدیم. وی یکی از مشکلات کشاورزان در بحث اقتصادی را دانش محور نبودن کشاورزی و زمین محور بودن آن بیان کرد و گفت: سیستم اقتصادی کشاورزی ما زمین محور است یعنی به این معنا که اگر فردی بخواهد برای دریافت تسهیلات به بانک ها مراجعه کند از وی تقاضای سند زمین می کنند و حتی اگر این فرد مدرک دکترای کشاورزی هم داشته باشد نمی تواند با این مدرک کاری انجام دهد.

این کشاورز یکی دیگر از ضعفهای صنعت کشاورزی در کشور را وجود واسطه بیان کرد و گفت: در اینجا محصولی که کشاورز تولید می کند باید از سر زمین تا سر سفره باشد و کشاورزی که محصول را تولید کرده باید در تمامی سود و ضررش دخیل باشد، اما اینجا اینطور نیست و محصول بعد از برداشت به دست واسطه رسیده و بعد از بسته بندی به دست مشتری می رسد و در طول این مسیر ممکن است اتفاقات زیادی افتاده و قیمتها حتی چندین برابر شود.

وی با اشاره به مواد شیمیایی موجود در سیب زمینی ها گفت: هم اکنون یکی از معضلات موجود وجود مواد مضر بالا در سیب زمینی هاست و این به دلیل استفاده بیش از حد از سموم است ، حال اگر کشاورزی بخواهد به رضای خدا کار کرده و سیب زمینی خوبی تولید کند که درصد مواد مضر پایینی داشته باشد، با آن کشاورزی که به این امر بی توجه است در یک جایگاه قرار می گیرند و این امر باعث بی انگیزگی کشاورزان با وجدان می شود، اما اگر تمام مسئولیت های این محصول تولید شده تماما از تولید تا مصرف بر عهده کشاورز باشد، هم بهتر می توان نظارت بر کار داشت و هم کشاورز با دقت بیشتری کار خود را به انجام خواهد رساند.

در ادامه گفتگویی با مرتضی یکی دیگر از کشاورزان شهر بهار داشتیم و از مشکلات این حوزه از وی جویا شدیم.این کشاورز به وجود باغ های انگور در سالیان دور در بهار اشاره کرد و گفت: در سالهای گذشته در بهار حدود 300 هکتار باغ انگور وجود داشت و این باغ ها از جنوب و غرب و شمال در اطراف بهار بود و کلی از مردم از این باغ ها درآمد داشتند که این باغها به حفظ قنوات و سرانه فضای سبز منطقه و جلوگیری از بروز گرد و خاک کمک می کرد.

مرتضی ادامه داد: اما از سال 47 به بعد رفته رفته میزان باغ های انگور کمتر شده و به 200 هکتار رسید و الان به میزان کمتر از 100 هکتار رسیده که این ضربه بزرگی به منطقه و آب منطقه زده است ،انتظار ما از جهاد کشاورزی در سالهای گذشته این بوده که بتواند این تغییر را مدیریت کند.

این کشاورز ادامه داد: یکی از مشکلات این است که برای یک زمین در طی ده سال ممکن است چند طرح تعریف شود، به طور مثال کشاورزی زمینی دارد و در آن درخت میوه می کارد، اما اگر زمین را به شخص دیگری بفروشد، آن فرد تصمیم می گیرد که آن باغ را ریشه کن کرده و همه را سیب زمینی بکارد، که این خود ضربه بزرگی به این زمین می زند و نباید اجازه تغییر طرح در یک زمین به دفعات مختلف داده شود.

مرتضی گفت: ما برای هر شخص یک طرح تعریف می کنیم که این درست نیست و باید برای هر زمین در طی حدود بیست سال یک طرح تعریف شود تا زمین بهره وری بیشتری داشته باشد.

حسین یکی دیگر از کشاورزان شهرستان است که وی نیز از عدم تعادل منابع طبیعی با کشاورزی گلایه داشت و گفت: تحقیق خاصی بر روی منطقه انجام نشده که به کشاورزان داده شود، به طور مثال بیایند و در مورد گیاهان خاص مثل شیرین بیان یا موسیر و رشد آن در منطقه تحقیق کنند و ببینند که اگر این گیاه در منطقه جواب می دهد به کشاورزان اعلام کنند تا همه به سمت یک محصول خاص مثل سیب زمینی یا سیر نروند.

حسین همچنین به بیمه صنف کشاورزان اشاره کرد و گفت: در صنف کشاورزان الان دقیقا معلوم نیست که چه کسی کشاورز است و چه کسی کشاورز نیست، افراد گاهی با یک اجاره نامه زمین سوری می روند و خودشان را کشاورز معرفی می کنند تا بتوانند از بیمه کشاورزان استفاده کنند ، اما این خود باعث ایجاد آمار اشتباه می شود که در تصمیمات کلان کشور و منطقه تاثیرگذار است و این به خاطر این است که ما تعریف درستی از کشاورز نداریم.

در ادامه گفتگویی با مدیر جهاد کشاورزی شهرستان بهار داشتیم و از وی در خصوص مشکلات مطرح شده توسط کشاورزان را جویا شدیم. هوشنگ کرمی در پاسخ به دانش محور نبودن تسهیلات اعطایی گفت: در بخش کشاورزی اگر شخصی دارای طرح دانش بنیان باشد ما به مراجع مربوطه ارجاع می دهیم و معاونت فناوری ریاست جمهوری به طور جدا به این طرح ها تسهیلات می دهد ، اما جهاد کشاورزی فقط به کشاورزان عادی در سازو کار خود تسهیلات می دهد.

کرمی ادامه داد: اعطای تسهیلات به کشاورزان بر اساس زمین و گلخانه است و جهاد کشاورزی تنها کار اجرایی را بر عهده دارد و ساز و کار از سوی وزارتخانه ابلاغ می شود.

کرمی در مورد درصد نیترات موجود در سیب زمینی ها گفت: درصد نیترات موجود در سیب زمینی ها به اندازه استفاده از کود شیمیایی بستگی دارد که هر کشاورز خود باید این مسئله را مورد توجه قرار دهد و ما نیز نمی توانیم بالای سر هر کشاورز یک مامور بگذاریم تا این مورد را رعایت کنند؛ کاری که می می توانیم بکنیم برگزاری جلسات آموزشی برای توجیه کشاورزان است که خوشبختانه همین کلاس های آموزشی باعث شده در ده سال اخیر میزان مصرف کودهای شیمیایی از 10 هزار تن به 4 هزار تن برسد که این نیازمند تغییر دیدگاه کشاورزان به تولید محصول ارگانیک است.

کرمی در خصوص کاربری زمین های کشاورزی گفت: تلاش ما این است که از هر زمین به شکل مناسب بهره برداری شود، این که زمینی راکد بماند خوب است یا اینکه از آن استفاده شود؟ در خیلی از مناطق با توجه به منطقه و زمین کشاورزی نمی توان تغییر طرح داد ، اما ما با توجه به نیاز کشور و میزان درآمد محصولات ممکن است که مجبور به تغییر محصولات کشت شده در یک منطقه شویم که این هم خود موجب تنوع کشت است.

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان بهار در خصوص ایجاد طرح های مطالعاتی در منطقه گفت: درهر منطقه مطالعاتی بر اساس طرح تعادل بخشی انجام شده و میزان آب موجود در سفره های آب زیر زمینی برآورد شده و بر اساس آن میزان آب استفاده شده کشاورزان سهمیه بندی شده است.

کرمی گفت: تاکنون ما اجباری در تغییر الگوی کشت برای کشاورزان نداشتیم و کار ما به صورت ترویجی بوده و سعیمان این بوده که کشاورزان را به سوی کشت های کم آب بر سوق دهیم. بر این اساس در زمین های کشاورزی کنتور نصب شده که به کشاورزان مقدار آب مصرفی نیز گفته شده و کشاورزان خود باید با توجه به میزان آب مصرفی نوع محصول خود را انتخاب کنند تا به آب بیشتری احتیاج پیدا نکنند.

انتهای پیام/

نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
  • مهدی محمودی :
    در تاریخ ۸ بهمن ۹۵ ساعت ۰۷:۲۷
    سلام.زمانی که بنیان اقتصاد یک کشور دچار تزلزل میشه پس لرزه های این تزلزل در همه ی ارکان دیده میشه از کشاورزی گرفته تا آموزش و صنعت و خدمات.در کنار این در جوامع در حال توسعه مثل ایران کمیت نسبت به کیفیت در اولویت قرار می گیره.به همین علت هم در اقتصاد آزاد و در رقابت با سایر کشورها عملا هیچ حرفی برای گفتن نداریم و نتیجش می شه تعرفه های سنگین و عدم رشد و توسعه اقتصادی.اقتصاد کشور ماهم کشور ما در حال گذر از یک اقتصاد دولتی و یارانه ایی به سمت اقتصاد آزاد می باشد.(البته همین آزاد سازی قیمت خود نیز معیابی دارد ولی بهترین راه حل موجود می باشد)در اقتصاد بازار آزاد با برنامه ذولت در نقش تعدیل گر دارد که با تنظیم عرضه و تقاضا و ایجاد فضای رقایتی با عث پیشرفت شود.متاسفانه به علت اینکه کشاورزی ایران و همین طور شهرمان تا همین چند سال اخیر یک کشاورزی سنتی بود و اکثریت منابع آب های زیر زمینی کشور و من جمله شهرمان خشک شده است و از رده کشاورزی خارج شده اند که همین نیز باعثببی کاری بیشر در شهر و از رونق افتادن اقتصاد شهرمان شده است.
    به علت اینکه در تمام کشور حاکمیت و دولت نتوانسته است در بخش های غیر کشاورزی شغل آفرینی کند و در کنار آن تغییر کشاورزی سنتی به صنعتی با افزایش میزان تولید مواجه بوده ایم و این مواجه تولید باعث افزایش عرضه و کاهش تقاضا و در نتیجه باعث کاهش قیمت تمام شده ی سیب زمینی شده است. و به علت عدم توانایی رقابت در سطح منظقه ایی(خاورمیانه)با کشور های منظقه و عدم بازریابی بین الملی این محصول در دست کشاورز با قیمت کم خارج می شود و باعث ضرر و زیان می شود.در این بین هم کشاوزان کلان هستند که قادر با ادامه فعالیت کشاورزی در سال زراعی بعد خواهند شد و کشاورزان متوسط و خرد که اکثریت جمعیتی را تشکیل می دهند با خسران مواجه می شوند.بهترین کار ممکن که دولت و مجلس می تواند انجام بدهد تعدیل بازار (عرضه و تقاضا)می باشد.چونکه محولات کشاورزی با خود سرمایه ایی مثل آب های زیر زمنی را از بین می برد ورود به بازرهای بین الملی در بلند مدت اصلا منطقی و مقول به نظر نمی رسد.مجلس هم با وضع قوانین محکم و مشخص از به هدر رفتن آب به صورت کشاورزی غیر اصولی میتواند نقش به سزایی بازی کند.
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر