شهرستان بهار

چرا مطالبه گری در بین بهاری ها کم است؟

شناسه خبر: ۸۳۵۰
چرا مطالبه گری در بین بهاری ها کم است؟


سلام و عرض ادب

بهار و بهاری سالیان سال است که درگیر مسایل حاشیه ای بسیاری است. تعداد امور غیر ضروری به قدری زیاد شده که امروزه مسایل و موارد حاشیه ای و روزمره، از متن اصلی زندگی در بهار پیشی گرفته، به همین دلایل عدم رضایت را در چهره تک تک پیر و جوان و زن و مرد به روشنی می بینیم. هرکس که بهاری باشد یا در آن زندگی کند باید دغدغه کمبود آب زراعی، شرب، و اینکه آیا امسال محصول را به قیمت به فروش می رود یا نه و... داشته باشد. از سوی دیگر عدم هماهنگی دخل و خرج کشاورزان آزار دهنده است. فقدان درآمد توسط کشاورزان تاثیر مستقیمی بر در آمد سایر مشاغل در بهار را دارد. در بهار نبود اشتغال دایم و درآمد کم و نامطمئن و فقدان درآمد ثابت محسوس است. شهری که کم کم باید به فکر جشن یکصدسالگی شهرداری آن باشیم فاقد امکانات و اماکن تفریحی مناسب است. بهار تنها شهری است که مردم آن برای ساخت بیمارستان باید چند ده سال با انتظار بمانند. بهار تنها شهرستانی است که در چند وقت یکبار بار همانند گوشت قربانی روستاها و زمین های آن تکه تکه شده، به این بخش یا آن شهرستان داده می شود. بهار شهری است که نخبگان، جوانان و تحصیل کرده های آن در دیگر شهرها زندگی کرده و در آن نخبه ستیزی، نخبه گریزی و کوچ نخبگان چیزی عادی و معمول است. بهار تنها شهری است که کشاورزان باید برای کشت و کار به شهرها و روستاهای اطراف بروند. بهار شهری که در قدیم یکی از پرآب ترین مناطق استان بوده، امروزه می بایست مردم آن به خاطر کمبود آب از کاشت گل و گیاه در حیاط خانه خود نیز دریغ کنند تا دچار جریمه سنگین پرداخت آب بها نشوند. (خوب یادمان هست که در دهه شصت می خواستند آب قرق بهار را برای مصارف شرب به شهر همدان ببرند، گروهی از کشاورزان برای اعتراض به قرق بهار رفتند {که مشکلاتی برایشان ایجاد شد} بهارشهری است که مردمان آن سایه سنگین همدان را قرنهاست برگرده خود احساس می کند.....بهار تنها شهری است که در بیشتر ادارات ونهادهای دولتی مدیران غیر بومی از گذشته تاکنون در مسند ریاست آن بوده و هستند. بهار شهری است که مردمان آن با تمام ناملایمات روزگار،بعضا هجمه رسانه ها ، مطبوعات، سیستم آموزشی و.. خرده فرهنگ خود را به سختی حفظ نموده است...... بهاریها خوب می دانند که هربار درباره آب، زمین، راه، امکانات شهری و... دادخواهی کرده اند به نتیجه مطلوب نرسیده اند.صدها مورد دیگر که باعث گردیده امروزه شاهد بهاری باشیم که بیشتر مردم آن مطالبه گر نیستند و نسبت بسیاری از امور بی تفاوتی از خود نشان می دهند. متاسفانه بیشتر بهاریها در برخورد با محدودیتها و محرومیت ها یا بی تفاوت هستند و یا سکوت می کنند و تنها در خلوت به نقد و خودخوری می پردازند. عدم پاسخگویی مناسب باعث شده تا بیشتر بهاریها کمبود ها و ضعف را ببینند و سکوت کنند.... اگر از آنها پرسیده شود که چرا از مسئولان بابت ضعف ها و کاستی ها و مشکلات مطالبه گری نمی کنید، غالب آنها توقع دارند کس دیگری این کار را بکند و یا اینکه می گویند به تنهایی نمیتوان کاری کرد. در حالی که مطالبه گری در وظیفه تک تک شهروندان بهار است. امروزه بی تفاوتی و عدم مطالبه گری که گریبان مردم بهار را می فشارد دو گونه است. الف- بی تفاوتی اجتماعی رسمی: همانند شرکت در انتخابات به طور دقیق و آگاهانه، شرکت و عضویت در انجمن های رسمی و مردم نهاد (NGO) ، عضویت در سازمان ها و احزاب، فرهنگی، صنفی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی. ب- بی تفاوتی اجتماعی غیر رسمی: همانند توجه عملی و تاثیرگذار به مشکلات دیگران، کمک و دستگیری از نیازمندان و مستمندان واقعی مشارکت در امور هم نوع دوستی و هم نوع خواهی و... وجود بی تفاوتی در بین مردم باعث شده نوعی بی علاقگی و خونسردی، عدم مشارکت، گوشه¬گیری ، بی¬حالی، بی عاطفگی اجتماعی، بی دردی، دلمردگی، سیاست¬زدگی و بی تفاوتی سیاسی، عدم پویایی و در نهایت به نوعی افسردگی اجتماعی تبدیل شود. که این خود از نظر یک مردم شناس و جامعه شناس نوعی بیماری اجتماعی محسوب می شود. بنابراین احساس بی قدرتی، عدم اثر بخشی یا عدم کارایی معانی مترادفی داشته و مبنای نظریه های مبتنی بر جامعه پذیری عدم اثر بخشی را تشکیل می دهند. افراد هرچه سطح بالایی از احساس عدم اثر بخشی را تجربه کنند، احتمال بیشتری نسبت به بی تفاوتی به مسایل اجتماعی و احساس بی قدرتی یا عدم اثرگذاری در جامعه انتظار رفته و به تبع آن احساس بی اعتمادی به همراه می آورد. جامعه ای که در آن بخش بزرگی از جمعیت بی تفاوت، بی علاقه و ناآگاه باشند جایی است که در آن رضایت را نمی توان یافت.

جمع بندی: در یک جمع بندی بی تفاوتی و عدم مطالبه در شهر بهار ناشی از موارد زیر است؛

- عدم دریافت پاداش نسبت به عملی که انجام داده می شود. این پاداش می تواند مادی و یا معنوی باد. پاداش می تواند از طرف مقام های دولتی و یا مقامات محلی که دارای جایگاه اقتصادی، اجتماعی و یا مذهبی در بین مردم باشند. پاداش می تواند در حد اعطای هدیه ای ماموس و مادی باشد و هم می تواند در حد تعریف و تمجید خلاصه شود.

- عدم اثر بخشی اجتماعی فرد یا افراد. این مورد فرد اعمال خود را ناکار آمد و بدون اثر بخشی تلقی نموده و به مرور زمان با علم به اینکه کار او تاثیری در کل ماجرا نخواهد داشت، نسبت به مسائل پیرامون خود بی تفاوت می شود.

- فردگرایی یا نداشتن حس کارجمعی و تفکر جزیره ای داشتن که باعث می شود فرد یا افراد منافع شخصی را بر منافع جمعی ترجیح دهند.

- بی هنجاری به این معنی است که فرد در غیاب هنجارهای هدایت كننده، نمی داند چگونه رفتار كند و در انتظار چه پاداش یا جزائی را داشته باشد. در واقع فرد در نوعی بلاتکلیفی هنجاری قرار می گیرد و نمی داند با پدیده یا مسئله پیش آمده چگونه برخورد نماید. همین بلاتکلیفی باعث می شود کم کم خود را به بی خیالی زده و نسبت به مسائل پیرامون بی تفاوتی نشان بدهد.

- عدم رضایت اجتماعی، که خود توسط شاخص های دیگری تشدید می شود مانند، احساس اجحاف، احساس تبعیض، احساس بی عدالتی، احساس محرومیت نسبی و... لذت نبردن از بودن در محلهایی است که در آن زندگی میکنند. همچنین احساس عدم رضایت از محل زندگی و شهر خود و خدماتی که دریافت می کند. نداشتن احساس رضایت از عملکرد نهادهای شهری و موسسات عمومی و عدم مشارکت مردم در امور عمومی و ندادن مسئولیت جمعی و فردی به افراد آن جامعه.

- در جامعه بی تفاوت ،احساس تکلیف و مسئولیت عمومی نمی شود. بدان معنی که مسائل اجتماعی و حقوق فردی و اجتماعی را به عنوان دغدغه نپذیرفته اند و هنوز ارتباطی بین آرامش و رفاه خود و افراد اجتماع ایجاد نمی کنند.

- عدم اعتماد اجتماعی، افراد جامعه با اینکه بر اساس اصول خاصی با هم تعامل دارند ولی همه نسبت به هم بی اعتمادند.

- عدم التزام مدنی به معنای آن است که فرد در جامعه به عنوان عنصری فعال و هدفمند تلقی نکرده و خود را در قبال مسائل دیگران مسئول و موظف تلقی نکرده و تلاشی برای توجه به مسائل خود و دیگران نمی کند.

- محرومیت نسبی گویای شرایطی است که در آن برخی از شهروندان (گروهها) از امکانات، امتیازات و بهرهمندی بیشتری نسبت به برخی دیگر برخوردارند که نتیجه ی آن محرومیت گروه دوم است.

- تغییر در آمد و عدم ثبات درآمد ماهیانه و سالیانه. به دلیل کشاورز بودن بیشتر بهاریها عموماً هر چند سال یکبار سود اندکی از فروش محصول عاید آنها می شود. بنابر این این موضوع یکی از مواردی هست که به بی تفاوتی در جامعه دامن می زند.

پیشنهادات: امروزه نه ما و نه هیچ کس دیگری نمی تواند این مهم را کتمان کند که روحیه مطالبهگری میتواند تأثیر زیادی در رفع کمبودها و توسعه بهار داشته باشد و ایجاد این روحیه باعث حساسسازی مسئولان محلی اعم از بومی و غیر بومی برای پیگیری کارآمدتر مسائل خواهد شد. زیرا مدیران و مسئولان در یک جامعه مطالبهگر، هر لحظه خود را در حال رصد، ارزیابی و پرسش در برابر احاد مردم میبینند. بنابراین لازم است تا با اتخاذ تدابیر سنجیده شده و بکارگیری و اشاعه موارد زیر از هر فرد بهاری انتظار داشته باشیم تا به تنهایی یک مطالبهگر اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، ملی، مذهبی، صنفی و ... باشد.

- رفتار توام با صداقت مسئولین شهرستان بهار با مردم و قبول این فرض که مردم ولی نعمت آنها هستند.

- مشارکت دادن مردم در حوزه های مختلف سیاسی، اجتماعی و امور عمومی مربوط به بهار در سطوح خرد، میانه و کلان.

- معرفی آداب، آئین، مراسم، تاریخ و فرهنگ مردم بهار به همشهریان....

- معرفی و شناساندن نقاط قوت و مثبت فرهنگ بهار و ایجاد انگیزه جمعی برای حفظ و اشاعه آن.

- ایجاد علاقه و انگیزه جمعی و کار گروهی و تقویت روحیه جمعی.

- ترغیب و تشویق مردم به اشاعه فرهنگ عدم چشم داشت از همدیگر و از بین بردن توقع دریافت هدیه یا پاداش برای هر کاری از بقیه.

- تلاش در جهت رفع و از بین بردن شکاف بین نسلی قدیم و جدید.

- ایجاد بستر و زیرساخت های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی برای از بین بردن دهک های بالا و پایین. همچنین تقویت و افزایش طبقه متوسط اجتماعی.

- رفع نیازهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی برای فراهم نمودن بستری برای رضایت اجتماعی، فردی و جمعی.

- اتخاذ تصمیماتی در جهت تقویت حس اثر بخشی و احساس کارایی بهاریها در امور شهری، اجتماعی و اقتصادی.

- معرفی توانمندی های بالفعل و بالقوه بهار همراه با مقایسه بهار با شهرهای مجاور و هم سابقه تاریخی.

- راه اندازی مجلات و نشریات محلی و منطقه ای در موضوعات عمومی و اختصاصی و انتشار کتاب درباره تمام مسایل مربوط به بهار.

- تشویق بهاریها به تاسیس و راه اندازی تعاونی های کوچک و بزرگ محلی و خانوادگی یا فامیلی و گردهمایی های هفتگی و ماهانه و به تبع آن تقویت روحیه جمعی و حس وابستگی افراد به همدیگر.

- تاسیس، تقویت وبازسازی و احیاء نهادهای مذهبی ،سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خرد و کلان.

- تقویت و تشویق مردم به کار جمعی و جامعه گرایی در مقابل فردگرایی و خود محوری.

- در نظر گرفتن پاداش اجتماعی و قانونی توسط مسئولین و دست اندرکاران و تشویق مردم به دادن پاداش به طرق مختلف به همدیگر برای رونق و رواج نوع دوستی و دگرخواهی با دادن پاداش های مادی و معنوی.

- تلاش در جهت درک صحیح مشکلات و کمبودهای شخصی و اجتماعی بهاریها توسط مدیران و دست اندرکاران.

- اطلاع رسانی به مردم درباره حقوق شهروندی و اعلام عمومی حدود وظایف و اختیارات هر نهاد و مقام مسئول به مردم به عنوان وارثان اصلی تمدنی و جامعه پرسشگر و مطالبه گر.

در پایان مطالبه گری می تواند یک عامل تأثیرگذار بر پاسخ گویی باشد و به نوعی زیر بنای پاسخگویی است به این معنا که بدون حضور مطالبه گر، پاسخگو وجود نخواهد داشت. افراد مطالبه گر با سرکشی به زوایای پنهان و آشکار همه رویدادها و طرح پرسش های مستند و دقیق از مدیران و مسئولین امر، هم خود و هم دیگران را ارزشمند می دانند و با آگاهی از حق خود و دیگران اجازه دخالتهای احساسی و بی مورد در تصمیم گیری، تصمیم سازی و اظهار نظر را نمی دهند و محدودیت ها و انتظارات را با هم می بینند و بیان می کنند. پس بهار ما نیز همانند دیگر شهرها نیاز به دلسوزان حساس و دقیق دارد. تلاش کنیم تا آنها را تقویت نموده و با نیش و کنایه آنها را از خود و جامعه دور نسازیم.

سلیم سلیمی موید مدیر گروه پژوهشهای اجتماعی پژوهشکده مردم شناسی

نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
    تاکنون هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است. اولین نفری باشید که برای این خبر نظری ارسال می کنید.
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر