کد خبر : 11802
تاریخ : 1400/7/11
گروه خبری : سیاسی

تحلیل ماه:

هرچقدر پول بدی همون قدر آش میخوری / تحلیلی بر میزان بودجه شهرداری بهار

در شهریور ماه ۱۴۰۰ مهدی مجیدی به عنوان شهردار جدید بهار معرفی شد ، بیشترین دغدغه شهردار جدید میزان کم بودجه شهرداری و مهمترین اولویتش بالابردن سرانه شهروندی عنوان شد، همچنین در اولین نشست خبری شهردار با اصحاب رسانه شهر نیز بار دیگر این موضوع در صدر اظهارات شهردار قرار گرفت.

گروه - مرضیه کریمی رادپور : برای آنکه بیشتر به کنه این موضوع پی ببریم در ابتدا به تعریفی از سرانه شهروندی می پردازیم.

 

سرانه شهروندی به معنای هزینه ای است که شهروند برای تحقق شرایط شهروندی باید به دولت بپردازد که در اینجا شهرداری ها دریافت کننده سرانه شهروندی و ایجاد شرایط مناسب برای بهره مندی شهروندان از حقوق شهروندی را بر عهده دارند.

 

به زبان ساده همانطور که آپارتمان نشینی مجموعه حقوقی را برای همسایگان ایجاد کرده و افراد ساکن موظف به پرداخت شارژ ماهیانه برای نظافت و امور آپارتمان هستند به همین شکل شهروندان نیز به طور سالیانه موظف به پرداخت سرانه شهروندی هستند تا از خدمات بهتری در شهر بهره مند شوند.

 

سرانه شهروندی یا عوارض مبلغی است که شهرداری در قبال انجام خدمات از شهروندان دریافت می دارد و مهمترین منبع درآمد شهرداری محسوب می شود.

 

میزان سرانه شهروندی در بهار چقدر است؟

 

میزان بودجه شهرداری در سال جاری ۲۰ میلیارد تومان محاسبه شده که اگر این عدد را تقسیم بر تعداد جمعیت شهر کنیم سرانه شهروندی به دست خواهد آمد، بر این اساس سرانه شهروندی در بهار حدود ۷۰۰ هزار تومان است که طبق گفته شهردار، ۴۰۰هزار تومان صرف خدمات شهری و جاری و تنها ۳۰۰ هزار تومان از آن نیز برای کار عمرانی باقی می ماند، این در صورتی است که تنها جمع اوری،انتقال و دفن زباله هر شهروند به طور  میانگین سالیانه ۲۰۰ هزار تومان هزینه بر است.

 

میانگین عوارض نوسازی در شهر بهار چقدر است؟

 

شهردار بهار در نشست خبری با اصحاب رسانه به اعداد و ارقامی از پرداخت عوارض اشاره کرد و اظهار داشت: میانگین عوارض نوسازی شهر بهار حدود ۳۰ هزار تومان است، یعنی یک خانواده ۴ نفره سالیانه ۳۰ هزار تومان عوارض پرداخت میکند در صورتی که فقط ۸۰۰ هزار تومان هزینه جمع آوری، انتقال و دفن زباله این خانواده به طور سالیانه است.

 

مجیدی اظهار داشت:  در شهر بهار ۱۰هزار و ۵۰۰ واحد داریم که در ۶ ماهه اول سال تنها ۵۹۲ واحد یعنی ۵ درصد آنها عوارضشان را پرداخت کرده اند، همچنین تعداد ۲۲۰۰ واحد کسبی در شهر داریم که میانگین عوارضشان ۳۵۰ هزار تومان است و در مدت ۶ ماه اول سال تنها ۲۳ مغازه یعنی یک درصد در پرداخت عوارض مشارکت داشته اند.

 

بودجه شهرداری بهار در مقایسه با شهرداری های دیگر شهرها

 

اگر نگاهی گذرا به بودجه سایر شهرهای اطرافمان بیندازیم و به صورت سرانگشتی مقایسه ای بین بودجه شهرداری های آنها به نسبت جمعیت شهرها داشته باشیم به نتایج زیر می رسیم:

 

شهر بهار با جمعیت ۲۸۰۰۰ نفره و ۱۲۰ کارمند شهرداری بودجه ۲۰ میلیارد تومانی در سال ۱۴۰۰ بسته است.

 

شهر صالح آباد با جمعیت ۸۰۰۰ نفره و تعداد ۴۰ نفر از کارکنان شهرداری برآورد ۱۳ میلیارد تومان برای بودجه سال جاری کرده است.

 

همین اعداد برای شهر فامنین، ۱۳۰۰۰ جمعیت، ۹۴ کارمند شهرداری و بودجه ۲۶ میلیاردی است، همچنین شهر لالجین با جمعیت ۱۵۰۰۰ نفره برای سال ۱۴۰۰ میزان ۵۳ میلیارد تومان بودجه برآورد کرده است. 

 

اگر در مقایسه بودجه شهرداری ملاک سنجشمان را تعداد شهروندان هر شهر قرار دهیم شهر بهار به طور حدودی در مقایسه با صالح آباد ۱۹ میلیارد تومان کمتر، در مقایسه با فامنین ۳۵ میلیارد تومان کمتر و در مقایسه با لالجین ۸۰ میلیارد کمتر بودجه برای سال ۱۴۰۰ برآورد کرده است، که البته درصد مهمی از بودجه به همان سرانه شهروندی یا عوارض برمی گردد؛ پس انتظار خدمات دریافتی از شهرداری نیز باید در همان میزان باشد، به اصطلاح عامیانه "هرچقدر پول بدی همون قدر هم آش می خوری"

 

کشمکش بین شهرداری و شورای شهر در تعیین عوارض

 

چگونگی تعیین عوارض در شهرها سوالی است که در اینجا به ذهن متبادر می شود و اینجاست که نقش شورای شهر پر رنگ می شود، چرا که یکی از مراجع مهم تصمیم گیری در عوارض از جمله عوارض نوسازی، عوارض دریافت پروانه، عوارض اضافه بنا و ... است و هر ساله در تعیین عوارض باید شاهد کشمکش بین شوراها و عوامل شهرداری باشیم، چرا که شهرداری ها تمایل به افزایش سرانه شهروندی برای افزایش بودجه و ارائه خدمات دارد، اما اعضای شورای شهر طرفداری مردم را کرده و با افزایش عوارض مخالفت می‌کنند، چرا که افزایش سرانه باعث بالا رفتن نارضایتی در مردم می شود و شورای شهر متهم اصلی آن قلمداد خواهد شد و این را به نوعی الگوی همه شهرها می‌توان قلمداد کرد.

 

شاید یکی از دلایل پایین ماندن سرانه شهروندی در بهار و در نتیجه بودجه شهرداری در سالهای اخیر را باید چربیدن حرف شورا به شهردار و یا تمکین شهردار از حرف و قول شورا و موفق بودن شورا در کشمکش بین شهرداری و شورا در تعیین عوارض قلمداد کرد.

 

با تمام این احوال ناگفته نماند که پرداخت عوارض در شهرداری ها بخشی از بودجه هر شهرداری را تشکیل می دهد و عوامل زیادی در بالا رفتن این بودجه کمک می کند که از آن جمله می توان به تفکیک زمین، ایجاد اماکن تجاری، درآمدهای ناشی از عوارض اختصاصی، بهای خدمات و درآمدهای مؤسسات انتفاعی شهرداری، درآمدهای حاصل از وجوه اموال شهرداری، کمک‌های اعطائی دولت و سازمان‌های دولتی، کمکهای اهدائی اشخاص و سازمان های خصوصی، اموال و دارایی هایی که به طور اتفاقی یا به موجب قانون به شهرداری تعلق می گیرد، اشاره کرد.

 

ناگفته نماند که بخشی از ظرفیت‌های درآمدی نیز با پیگیری مطالبات پرونده های قدیمی و تفکیک اراضی محقق می‌شود که بستگی به تعامل شهرداری با مالکان دارد، همچنین استفاده از ظرفیت‌های شهرداری الکترونیک و پرداخت غیر حضوری عوارض که شهروندان بسهولت بتوانند عوارض بپردازند می تواند در این مسیر راه گشا باشد

 

این نکته نیز حائز اهمیت است که افزایش بودجه در تعامل و همکاری متقابل شهروندان و مدیریت شهری و پرداخت بدهی سایر دستگاه‌های دولتی محقق خواهد شد.

 

حال باید ببینیم شهردار جدید بهار، مهدی مجیدی با تجربه چندین ساله اش در شهرداری همدان با رویکرد جدید خود چگونه در افزایش بودجه شهرداری بهار عمل خواهد کرد؛ چرا که افزایش بودجه شهرداری منجر به خدمات بهتر به شهروندان شده و باعث رضایت عمومی خواهد شد.

"مرضیه کریمی رادپور"

 

 

انتهای پیام/ص

 

  لینک
https://neshateshahr.ir/Press/ShowNews/11802