سیستم مدیریت پورتال پایگاه خبری نشاط شهر

شناسه خبر: 10948
پای لنگ شورای شهر بهار در نبود بانوان ؛

سهم فراموش شده بانوان بهاری در شورای شهر

زنان نیمی از جمعیت شهر ما را تشکیل می دهند و همواره به نقش بانوان در تصمیم گیری های کلان همچون انتخابات تاکید شده است، اما به واقع به جز انتخابات، زنان شهر ما چه میزان در تصمیمات کلان شهر و شهرستان نقش دارند؟
تاریخ انتشار: 1400/2/10 21:11:32

به گزارش نشاط بهار، حضور بانوان شهر بهار در عرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی آنقدر محدود است که شاید تعداد زنان فعال شهر ما در این عرصه ها به اندازه انگشتان دو دست نیز نرسد.

اگر نگاهی به ترکیب شوراهای شهر بهار بیندازیم می بینیم که از پنج دوره شورا تنها دو دوره شاهد حضور بانوان بود.

از ربابه حسینی اخگر به عنوان خط شکن حضور زنان در عرصه انتخابات در شورای شهر بهار می توان یاد کرد که در دوره اول وارد شورای شهر شد.

در شورای دوم و سوم هیچ زنی وارد این عرصه نشد و شورای دوره چهارم شهر بهار با کاندیداتوری دو زن از شهر بهار و انتخاب مریم عارفی فرد، حضور بانوان را در عرصه فعالیت هاي اجتماعي احیا کرد.

در دوره پنجم شورای شهر بهار جسارت بانوان بهاری بیشتر شده و چهار نفر از بانوان کاندید حضور در شورای شهر شدند، اما در کمال ناباوری رقابت چهار بانوی کاندید باعث شد که تعداد رای مردم به بانوان در دوره چهارم بین چهار کاندید زن دوره پنج تقسیم شده و هیچ یک نتوانند راهی شورای شهر بهار شوند.

اگر نگاهی اجمالی به شهرهای اطراف خود یعنی لالجین و صالح آباد بیندازیم می بینیم که در طی دو دوره از شورا تعداد بانوان آنها از یک زن در دوره چهارم به دو زن در دوره پنجم رسیده و این نشان از بالا رفتن نقش زنان در عرصه اجتماعی این شهرهاست، اما متاسفانه شهر بهار در این زمینه نه تنها پیشرفتی نداشت که دچار پسرفت شد و بانوان نتوانستند حتی همان تک جایگاه خود را حفظ کنند.

نکته قابل توجه در تحلیل ترکیب بندی صندلی های شورای شهر در نظر برخی از نخبگان ما حضور یک زن در بخش بانوان ، یک فعال فرهنگی و جوانان، یک حقوقدان، یک مهندس عمران یا شهرسازی و یک مهندس کشاورز است که در نظر اول شاید ایده آل به نظر آید اما اشکال در این است که بانوی منتخب شاید خود دارای یکی از همین تخصص ها باشد و نباید نسبت جنسیتی بین صندلی های شورا در نظر گرفت.

نگاه جنسیت محوری نخبگان و فعالین شهر بهار بر اعضای شورا و انتقال آن به عوام که حتما یک زن باید در شورا حضور داشته باشد، باعث شده انتخاب مردم نه از روی تخصص و کارایی بلکه از روی جنسیت باشد و در انتخاب تنها به نوشتن نام یک زن در برگه رای خود اکتفا کنندکه همین باعث ریزش آرا و عدم رای آوری بانوان شود.

هم اکنون در جایگاهی قرار گرفته ایم که زنان بهاری دوشادوش مردان و حتی خیلی جلوتر از مردان در حرکتند به طوریکه سطح تحصیلات بانوان خود گواه این مدعاست، پس یک زن می تواند هم زن باشد، هم یک جوان و فعال فرهنگی، هم یک حقوقدان، هم یک مهندس کشاورز و هم یک مهندس شهرساز.

خرداد ماه ۱۴۰۰ فرصتی دیگر پیش روی بانوان بهاری گذاشته شده است که نقش بی بدیل زنان به رخ جامعه کشیده شود و حق فراموش شده زنان برای بار دوم احیا شود و این امکان پذیر نیست جز با تغییر نگرش مردم شهر ما نسبت به حضور بانوان در عرصه فعالیت هاي اجتماعي و شهری

مرضیه کریمی رادپور

انتهای پیام /


برچسب ها: سیاسی_اجتماعی#
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
کد امنیتی:
* نظر:
اجتماعی، اقتصادی