کودکان مبتلا به اختلال اتیسم در حوزه اختلالات رشدی فراگیر طبقه بندی می شوند یعنی افرادی که در حوزه تحول و رشد به ویژه در حوزه گفتار و حرکت دچار تاخیر رشد می باشند و از نظر اجتماعی به طور کامل در خود فرو رفته، ساکت و دل مشغول در رفتارهای خود هستند و نقص مداوم در ارتباطات و تعاملات اجتماعی در زمینه های گوناگون از قبیل تماس چشمی، زبان بدن ، فقدان کامل حالت های چهره ، رفتارهای غیر عادی اجتماعی و... دارند.
تحقیقات اخیر شیوع اختلال طیف اتیسم را ۱در ۶۸ کودک عنوان نموده است و شایعترین سن شیوع علائم ۱۲ تا ۱۸ ماهگی است و پژوهش ها نشان داده است شیوع این اختلال در پسران حدود ۴ یا ۵ برابر بیشتر از دختران است به گونه ای که از هر ۴۲ کودک پسر یک نفر و از هر ۱۸۹ کودک دختر یک نفر در معرض ابتلا به اختلال طیف اتیسم است.
متاسفانه پیش آگهی دراز مدت اختلال طیف اتیسم به طور معمول ضعیف است و والدین می بایست نسبت به تاخیر رشد کودکان خود حساس باشند و در صورت مشاهده به ویژه در حوزه تعاملات چشمی ، گفتار و حرکت به روانشناس مجرب مراجعه کنند.
تعداد کمی از کودکانی که به عنوان اتیسم تشخیص داده می شوند در بزرگسالی می توانند به طور مستقل زندگی کنند و اغلب تحت سرپرستی والدین خود در جامعه به سر می برند و حضور در اجتماع از سوی والدین و مراقبین سازماندهی می شود و به صورت خودمختار نیست.
پژوهش های متعدد نشان داده است یکی از علل ابتلا به طیف اتیسم در کودکان ژنتیک و وراثت می باشد و هنوز در اینکه کدام کروموزومها یا ژن ها نقش اصلی را دارند اختلاف نظر وجود دارد و برخی از محققین بر این باورند که ۵تا ۱۱ ژن ممکن است مسئول اختلال اتیسم باشند.
در مقایسه ساختار مغز افراد مبتلا به اتیسم با افراد عادی دانشمندان دریافته اند که در افراد مبتلا به اتیسم به طور معمول اندازه مغز و تراکم سیناپسی نا بهنجاری هایی را نشان می دهد که نشان از عدم رشد تکاملی مغز افراد مبتلا به اتیسم است .
سیستم لیمبیک مسئول پردازش اطلاعات اجتماعی ، واکنش های هیجانی است که افراد اتیسم در کارکرد این سیستم مغزی دچار مشکل می باشند و آن ها را در شناختن و پاسخ دادن به جلوه های چهره دیگران دچار مشکل می کند و سبب می شود دچار فقدان تماس چشمی و ظهور رفتارهای تکراری گردند.
کمبودهای شناختی و اجتماعی کودکان را می توان خیلی زود در سالهای ابتدایی کودک مشاهده و شناسایی کرد و با مداخله بهنگام از عوارض شناختی ، اجتماعی آن در سنین بالاتر جلوگیری کرد.
با عنایت به مطالب بالا می بایست برخی باورها در ارتباط با اختلال اتیسم را اصلاح نمود مانند تیزهوش بودن کودکان اتیسم و... و به هر عدم ارتباطی در کودکان برچسب اتیسم نزد و بارها مشاهده شده که کودکان دارای اختلال سلوک، لالی انتخابی، نافرمانی مقابله ای و ADHD را به عنوان اتیسم تشخیص داده می شود.
احمد قره خانی دکترای تخصصی روانشناسی
انتهای پیام/ص
*نشاط شهر هیچ مسئولیتی نسبت به نظرات ندارد و نمایش نظرات دلیلی بر تائید یا رد آنها نیست
* در نظرات ارسالی دقت شود که در آن توهین و افترا به اشخاص نسبت داده نشود.
* نظراتی که مغایر با اصول نظام جمهوری اسلامی باشد نمایش داده نمی شود.