شهرستان بهار

​یادداشت :

همدان؛ هفت شهر عشق، بجز بهار

شناسه خبر: ۸۹۳۹
 همدان؛ هفت شهر عشق، بجز بهار

 این روز ها اگر دم غروب از بهار به سمت همدان حرکت کرده باشید حتما نور خیره کننده ی ورزشگاه شهید حاجی بابایی مریانج را دیده اید که چگونه بر سر این منطقه از همدان میتابد و همچون الماسی درخشان خودنمایی میکند یا اگر پیگیر بنرها و بیلبوردهای سطح شهر همدان بوده باشید، باخبر از اجلاس جهانی UNWTO و میزبانی همدان بعنوان پایتخت گردشگری آسیا بوده است. 

به گزارش نشاط شهر، شهرستان ها و بخش های کوچک و بزرگ استان همدان، به نوبه ی خود سهمی از این اتفاقات و رویداد های جهانی داشته اند از ملایر پایتخت مبل و منبت ایران زمین، تا لالجین بعنوان شهر جهانی سفال بجز شهر بهار! این روز ها هم که مسابقات آسیایی فوتبال نوجوانان آسیا در ورزشگاه شهید حاجی بابایی بابایی مریانج درحال برگزاری است. رویدادی بین المللی که برگزاری آن، نشان از زیرساخت هایی دارد که مریانج را بین صدها شهر و شهرستان بزرگ و کوچک ایران، شایسته ی میزبانی کرده است. حتی اگر دلیل اصلی این میزبانی ها و بهره مندی ها، زیرساخت های تکنیکال و فیزیکی نباشد هم قدرت رایزنی و مطالبه گری مردم و مسئولان و حتی [ازمن نشنیده بگیرید] قدرت لابی گری شاید یکی از نماینده ها ی این بخش هاوشهرها، دستمرریزاد دارد بدون تعارف، بهارِ ما چه دارد؟ ما نمیخواهیم در این مجال کم، به سوال بی پاسخ همیشگی «مقصر کیست» بپردازیم، که نه تنها در حال حاضر هیچ دردی از ما دوا نمیکند، بلکه اوضاع را وخیم تر هم میکند! گر بخواهیم بدون تعارفات قومی میهنی، به مقوله ی گردشگری و جذب رویدادهای مهم بین المللی بپردازیم، میبنیم با دستهای خالی تر از همیشه، انگشت اتهام را به سمت یکدیگر نشانه رفته ایم. غافل از اینکه من و تو و ما این شهر را ساخته ایم و حال اینکه چه جای زندگی باشدچه نباشد، این شهرآبا و اجدادی ماست و باید تمام کاستی هایش را بپذیریم. شهر ما اگر آثار تاریخی شاخص ندارد (که دارد، نمونه اش کارونسرای رسول آباد و حمام های تاریخی شهرستان)؛ اگر جاذبه ی گردشگری ندارد (که دارد، نمونه اش دشت های سرسبز و جزیره شادی نیمه کاره (!) برای گردشگر تفریحی و همچنین مرقد شیخ بزرگوار آیت الله بهاری برای گردشگر مذهبی)؛ نیروی نخبه ی کارآمد جوان که دارد! پس کجا به خواب غفلت رفته اند که حالا سهم سرزمین مادری من از این سفره ی باز شده، هیچ است! و فریاد وا مصیبتا سر داده ایم که شهرمان بی کس و یاور است و فلان بخش و فلان شهر و فلان کس سهم مرا خوردند. چه قبول کنیم چه نکنیم، شهر ما تهی از تمام زیرساخت ها و بنیان ها و نخبه ها و سمن ها و مسئولان دلسوز باشد یا نباشد، ما خودمان برای خودمان دل نمیسوزانیم و فقط بلدیم در مهمانی ها و جمع های خودمانی بگوییم بهاری ها فلان و بهاری ها بهمان اند! دوست من ، همشری من، باهار یعنی من و سن! باهار من سئز، سن سئز، باهار اولمز نویسنده: مهدی نوروزی

نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
    تاکنون هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است. اولین نفری باشید که برای این خبر نظری ارسال می کنید.
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر