شهرستان بهار

سلیمانشاه ایوایی

شناسه خبر: ۵۰۹
سلیمانشاه ایوایی

شهاب الدین سلیمانشاه بن برجم ایوایی از فرمانروایان قدرتمند و بزرگ طایفه ایوا در غرب کشور  (بهارهمدان) بود و چنان که در فصل اول این مجموعه تاریخ بهار ذکر شد وی در قلعه بهار حکمرانی می کرد

شهاب الدین سلیمانشاه بن برجم ایوایی از فرمانروایان قدرتمند و بزرگ طایفه ایوا در غرب کشور  (بهارهمدان) بود و چنان که در فصل اول این مجموعه تاریخ بهار ذکر شد وی در قلعه بهار حکمرانی می کرد و بهاررا دارالملک خود قرارداده بود ، ترجمه ای که علامه محمد قزوینی از وی دارد نیز خواندنی ست : … همین قدر می بینیم که تقریباً در مدت ۲۰ سال اخیرعمر او (سلیمانشاه ایوایی ) تا مقتل او در واقعه ی هایله ی بغداد نام او در عموم کتب تواریخ دائماً در ردیف اعاظم امراء بغداد برده می شود ، وی در اواخر عهد خلیفۀ عباسی المستعصم بالله یکی از بزرگترین ارکان دولت با دو تن دیگر سه شخص اول مملکت محسوب می شدند. ۵۶

دوران زندگی این شخصیت بزرگ نیز بسیار پیچیده است که اگر قرار بر ذکرتمامی آن می رفت خود یک مجموعه کامل وجداگانه ای می شد فلذا به ذکرهمین مقداربسنده می نماید .

طالبین به کتاب های تاریخی که در پایان این مجموعه ذکر گردیده رجوع نمایند.

وی اهل فضل و کمال بوده و شعر فارسی نیکو می گفته و از علم نجوم هم بهره ای وافر داشت یک رباعی دیگر به نام او در کتاب مونس الاحرار محمدبن بدرجاجرمی مسطور است که وقتی در بند اتابک سعد زنگی (از ممدوحان سعدی شاعر بزرگ ایران ) بوده سروده :

حاشا که من از سپاه زنگی ترسم

یا در صف کین زشیر جنگی ترسم

ای شاه به زنگی ام چه می ترسانی

نه کودک طفلم که ززنگی ترسم

رباعی دیگر او همان رباعی معروف بهاراست که درفصل اول ذکرکردیم، افزون بر این دو رباعی این بنده در کتاب نزهةالمجالس جمال خلیل شروانی نیز چهار رباعی دیگر از سلیمانشاه ایوایی پیدا کرده‌ام. که گویا از دید محققین و پژوهشگران پنهان مانده بود ، کتاب نزهةالمجالس مجموعه ایست گرانبها و از ارزنده ترین گنجینۀ ترانه های ایرانی که طی سالهای بسیاری از دید محققین پنهان بوده و تنها در همین پنجاه سال اخیر در نزد خواص محققان شناخته شده است . مجموعه ایست دارای بیش از چند هزار رباعی از نزدیک به سیصد شاعر از سده پنجم و ششم و هفتم که از دانشمندان ، صوفیان ، پادشاهان و افرادی که کمتر به شاعری معروف بوده اند نیز یادگارهایی دارد. چهار رباعی ذیل نیز از همان منبع استخراج گشته که دو رباعی اول به شماره های ۱۶۶۳ و ۲۵۳۴ در آن کتاب و انتساب آن به سلیمانشاه تقریباً قطعی ست دو رباعی دیگر که نویسنده در مقدمه ذکر کرده با نام سلیمانشاه است لکن قطعیتی در کار نیست و احتمال دارد منسوب به او یا دیگری باشد .

رباعی اول شماره ۱۶۶۳ در اوصاف معشوق – نمط هفتم و در تشبیهات خط :

بر برگ گلت مورچه ره خواهد کرد

وز لاله بنفشه تکیه گه خواهد کرد

جانا زسیه گری بدان جای رسید

خط تو که ماه را سیه خواهد کرد

و رباعی دوم به شماره ۲۵۳۴ درعشوه معشوق – نمط سی و دوم :

هرچند دلم سوخته تر می گردد

هر دم به تو آموخته تر می گردد

زنهار دمم مده که در کوره دل

آتش به دم افروخته تر می گردد

و این رباعی که به نقل از مونس الاحرار در نزهةالمجالس آمده است :

در قلب سپه تیغ زدن پیشۀ ماست

مردی و هنر همیشه اندیشۀ ماست

هر شیر که در جهان شکاری گیرد

مردان دانند کان هم از بیشه ماست

و نیز :

از نادری ار خمار رو  بنماید

آن روز می ار به کدیه خواهی شاید

ترتیب شرابی که همه سال خوری

بیرون ز گداییت نه وجهی شاید

  برگرفته شده از کتاب «تاریخ، فرهنگ عمومی و مشاهیر بهار» نوشته جواد نوری

نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
    تاکنون هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است. اولین نفری باشید که برای این خبر نظری ارسال می کنید.
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر