شهرستان بهار

یادداشت اختصاصی :

مرثیه ای برای یک رویا

شناسه خبر: ۹۴۳۴
 مرثیه ای برای یک رویا

یادداشتی درباره ی مصیبت هنرمند بودن در شهر بهار

به گزارش نشاط شهر، یکی از اخباری که برای اهالی فرهنگ و هنر و مردم فرهنگ دوست بهار می توانست مهم باشد اما در بین اخبار کرونا گم شد، تودیع بی سر و صدای ریاست فرهنگ و ارشاد شهرستان بهار بود.
اهمیت این موضوع بیشتر به خاطر ریاست تقریبا یک دهه ای حاج آقا ضابطی
در این اداره بود.
به نظر می رسد مسئولان رده بالای شهرستان و استان از عملکرد این مدیر فرهنگی راضی بوده اند که نه تنها پس از اتمام ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد ایشان را عوض نکردند بلکه تا اوایل هفتمین سال ریاست جمهوری آقای روحانی هم حکم ریاستشان را تمدید کردند.
اما در این بین برای بررسی تأثیرات مثبت و منفی حضور ایشان باید سراغ اهالی فرهنگ و هنر شهرستان بهار رفت و دست به کنکاش زد.
آیا در باره ی ریاست بلند مدت حاج آقا ضابطی ؛ هنرمندان و هنر دوستان بهار نیز مانند مسئولان می اندیشند یا نه؟
چه دستاورد مهمی در دوره ی ایشان به دست آمده بود که از طرف نماینده ی شهر جناب آقای پورمختار ، امام جمعه ی قبلی حجت الاسلام حاتم نیا و فرماندار قبلی جناب آقای مرادی با وجود اعتراض هنرمندان و رکود نسبی فعالیت های هنری ، هیچ تصمیمی برای جایگزینی گرفته نشد.
برای آگاهی از این مسئله یک تحقیق میدانی نیاز است تا مشخص شود حضور بلند مرتبه ی ریاست قبلی ارشاد چه منفعت و چه مضراتی برای شهرستان بهار داشته است



در یک نگاه کلی در چند سال گذشته می توان دریافت که عمده مشکل جامعه ی فرهنگی، هنری عدم تزریق بودجه به ادارات فرهنگ و ارشاد بوده و این مشکل همچنان وجود دارد. آیا می توان بدون بودجه ی لازم دست به فعالیت زد؟
آیا می توان تغییری حاصل کرد؟
مسلم است که با تزریق پول به جامعه ی فرهنگی، هنری می توان بسیاری از مشکلات را حل کرد اما مسئله ی نیروی انسانی چه می شود؟
منظور از نیروی انسانی در ارتباط با این حوزه، همان هنرمندانی هستند که با اداره ی ارشاد مرتبط هستند و عده ای از آنان در انجمن های مختلف از قبیل انجمن ادبی،خوشنویسی، موسیقی تجسمی، نمایش و... سرگرم آموزش و پژوهش
هستند.
چه ارتباطی می توان بین تعطیلی یا نیمه تعطیل شدن این انجمن ها با نیروی انسانی، بودجه ی فرهنگی و مسئول اداره یافت؟
در یک برآیند کلی با توجه به شواهد و قراین به راحتی می شود گفت :
اگر ۹ سال اخیر ریاست حاج آقا ضابطی را با ۹سال قبل از ایشان مقایسه کنیم می بینیم که کفه ی ترازو به نفع دوران قبل است. ۹سالی که۳ یا ۴ نفر ریاستش را به عهده داشتند.
در سالهای قبل از ۱۳۹۱ ، هنرمندان با علاقه ی وافر با اداره پر ارتباط بودند و بسیاری از برنامه های اجرا شده را طراحی و برگزار می کردند. اعتماد، هم دلی و ارتباط تنگاتنگی بین ریاست ارشاد و هنرمندان وجود داشت.



در آن سالها نیروهای تازه نفس پرورش یافتند و امروزه هنرمندان قابلی هستند.



در دوران اخیر اصلی که به شدت به سیر نزولی هنر بهار اثر گذاشت، عدم اعتماد به هنرمندان به عنوان پایه های اصلی فرهنگ ، هنر و صاحبان اصلی اداره ی ارشاد بود.
به شخصه شاهد این بودم که هنرمندان از طرف کارمندان غیر بومی ارشاد به شدت مورد تخریب قرار می گرفتند و حتی با گزارش غلط و پر از عداوتشان به ریاست ارشاد، موجبات حذف آن هنرمندان را میسر می کردند.
اگر نقدهایی متوجه حضور چندین ساله ی رییس قبلی هست به این دلیل است که هنرمندان قدرت مانور نداشتند ، به هیچ وجه هنرمند نوجوان و جوانی جذب نشد و پرورش نیافت. به غیر از چند هنرمند که مورد لطف ارشاد بودند و برایشان بزرگداشت و ارجداشت گرفته شد ، برای دیگران اهمیتی قائل نشدند.
انجمن ها اعضای خود را از دست دادند و رو به تعطیلی گذاشتند. انگیره و همتی برای بازگشایی مجدد وجود نداشت. عملا رفت و آمد هنرمندان به خانه ی اصلی شان قطع شده بود.
این در حالی بود که از اواخر دهه ی هفتاد که نمایندگی ِ فرهنگ وارشاد به اداره تبدیل وضعیت شده بود، توسط خود هنرمندان پیشکسوت و اهالی فرهنگ و ادب؛ شناسایی، جذب و آموزش افراد مستعد استارت خورده بود که اوج درخشش آنان در دهه ی هشتاد بود. این درخشش و پیشرفت متاسفانه در دهه نود به رو به عفول گذاشت تا جایی که دیگر امید بهبودی نبود و کم کم خانه نشینی ها شروع شد.
پاسخ این خانه نشینی ها، پس رفت ها، بن بست ها و بی انگیزگی ها از نظر ریاست ارشاد یه جمله بیش نبود: نبود بودجه.
سوالی که پیش میاد این است که مگر در دوران قبل به اندازه ی کافی پول برای فرهنگ و هنر بوده؟ تا جایی که یادمان می آید همیشه با کمبود بودجه مواجه بودیم.در کدام مقطع از ریاست جمهوری اصلاح طلب ها، اصولگراها و میانه رو ها بودجه ی هنگفتی به ادارات فرهنگ و ارشاد تزریق شده که با خیال راحت کار فرهنگی انجام شود؟

اما در این بین ظرافتی است که باید مورد دقت قرار گیرد. آن هم این است که نوع رفتار، گفتار و کردار ریاست وقت ارشاد باعث شکل گیری یک روابط حسنه بین هنرمند و اداره می شد. هنرمند بدون اینکه به بحث مالی فکر کند با استفاده از روابط عمومی اش و رییس اداره با توجه به همکاری ادارات دیگر ، برنامه را پیش می بردند و دست آخر چیزی که می ماند قدمی رو به جلو بود که امروزه حسرتش را می خوریم.



این قصه سر دراز دارد. در یک موقعیت دیگر باز هم در این باره خواهم نوشت.



این روزا خبر تودیع و معارفه ی حاج آقا فتح الله ضابطی و جناب آقای حبیب شهنوازیان نور کم سویی را در نگاه هنرمندان و هنر دوستان شهرستان بهار گشوده است.
امید دارم با تعامل سازنده بین ریاست محترم و هنرمندان نومیدی کم رنگ تر و منجر به پدید آمدن دوران طلایی فرهنگ و هنر این شهر شود.



۳ اردیبهشت ۱۳۹۹



به قلم # سعیدجلیلی هنرمند
نویسنده ی حوزه فرهنگ و هنر
فعال فرهنگی

نظرات
  • نشاط شهر هیچ مسئولیتی در قبال متن نظرات ندارد.
  • نظرات شما پس از تایید نمایش داده می شوند.
  • نظراتی که شامل توهین و ... باشد تایید نخواهند شد.
  • نشاط شهر در قبول یا رد نظر شما آزاد است.
  • وارد کردن نام، آدرس ایمیل و متن نظر الزامیست.
  • آدرس ایمیل شامل www نمی باشد.
  • پس از تکمیل فرم بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
در جواب نظر
    تاکنون هیچ نظری برای این خبر ثبت نشده است. اولین نفری باشید که برای این خبر نظری ارسال می کنید.
نظرسنجی
بله
خیر
باید بررسی کنم
اخبار ویژه
اطلاعیه ها
پربازدیدترین اخبار هفته
پربازدیدترین اخبار ماه
یادداشت
گزارش تصویری
آخرین نظرات کاربران
آخرین اخبار
کانال تلگرام نشاط شهر